SON DAKİKA

Pazaryeri taşınıyor mu?          Karasu Ortaokulu 56 Mezunları iftarda buluştu          Karasu TEOG'da il ikincisi oldu          CHP'nin iptal başvurusu reddedildi          İzinsiz kazıya suçüstü          Eyüp Bey Karasu'yu çok sevdi!          Selçuk Kadı anıldı          Selçuk Kadı'yı anıyoruz          Anket         


Bugün: 21.11.2018

Merhaba dostlar


Mer­ha­ba Dost­lar!
Bu yazı ta­ma­men Ra­ma­zan Ko­ca­pı­nar`dan alın­tı­dır. 8 Tem­muz Pazar günü ebe­di­ye­te uğur­la­dı­ğım Yal­çın Sey­hun kar­de­şim için…
Siz hiç ar­ka­da­şı­nı­zı, ah­ba­bı­nı­zı, dos­tu­nu­zu, kar­deş kadar sev­di­ği­niz bi­ri­ni, yi­tir­di­niz mi be dost­lar! 
Yü­re­ği­niz sız­la­dı mı bir an ya­pa­yal­nız kal­dım deyip ha­yıf­lan­dı­nız mı? 
O an içi­niz acı­yıp yandı mı be dost­lar! İçiniz acı­yıp da yandı mı? 
Hiç o koca çı­nar­la­rı me­za­ra ema­net edip, öy­le­ce oraya kara top­ra­ğa, ıs­sız­lı­ğa, ses­siz­li­ğe, yal­nız­lı­ğa bı­rak­tı­nız mı be dost­lar! Bı­rak­tı­nız mı?
Dosta Ağıt - Dosta Özlem! 
İhanet ol­ma­dı bunu bi­le­sin bizde, olan­ca ya­şa­nı­lan­la­ra,
inan hepsi bende saklı, ver­me­dim sır­rı­nı kim­se­le­re asla! 
Neler an­la­tıl­dı bir­bi­ri­mi­ze, oysa ben sana ve de sen bana,
Bi­zim­le ya­şan­dı, bizde kaldı, hiç bir zaman vur­ma­dık açığa,
Söz ve­ril­di tu­tu­lu­yor, ar­ka­daş kar­deş bil­di­ğim O can dos­tu­ma! 
Ne sır­la­rın vardı senin bende, onlar her biri gö­mül­dü bağ­rı­ma! 
Ne sır­la­rım vardı benim sende, on­lar­da se­nin­le gitti o me­za­ra.
Ne sır­la­rın vardı senin bende, onlar her biri gö­mül­dü bağ­rı­ma. 
Ne sır­la­rım vardı benim sende, on­lar­da se­nin­le gitti O me­za­ra!
Günü geldi el ele ver­dik, çokça göğüs gerip, sırt sırta da­yan­dık,
kimi zaman dü­şün­ce­de uyuş­ma­sa da, yine de aynı tavrı ta­kın­dık,
bazı şey­le­re im­re­nip dur­duk, çoğu zaman ise uzak­lar­dan bak­tık,
bazen az­me­dip umut bağ­la­dık, ödün­süz ce­bel­le­şip asla yıl­ma­dık,
Biz iyi günün dostu olsak dahi, kötü günde hiç mi hiç bı­rak­ma­dık,
Zıp­kın de­li­kan­lıy­dık, böyle ka­lı­rız san­dık, ölümü he­sa­ba kat­ma­dık! 
Ne ça­buk­ta ya­ka­la­dı seni, O ecel araya girdi, artık şimdi ırak kal­dık!
Zıp­kın de­li­kan­lıy­dık, böyle ka­lı­rız san­dık, ölümü he­sa­ba kat­ma­dık! 
Ne ça­buk­ta ya­ka­la­dı seni, O ecel araya girdi, artık şimdi ırak kal­dık!
Aah aah! Söyle hadi, artık na­sıl­da öyle ça­bu­cak bı­rak­tın beni bir an...
Bak gör­dün mü? Bi­ri­miz gur­bet elde öbü­rü­müz sı­la­da, oldu işte olan.
Sen ise ha­ya­tın ba­ha­rın­da göçüp git­tin, genç­li­ği­ni bile ya­şa­ya­ma­dan...
Oysa ara­yıp sor­ma­dan hem hiç umur­sa­ma­dan, ar­dı­na dahi bak­ma­dan,
Şim­di­ler­de ben ölü­mün son­ra­sın­da hüs­ran olup, bir de umut­suz kalan.
Hem üs­tü­ne üst­lük dert­ler ve ke­der­ler­le baş başa, ya­pa­yal­nız bı­ra­kı­lan,
o öyle top­rak ki seni hiç acı­ma­dan yutan, beni de bir dost­tan ayrı koyan,
ben ise şim­di­ler­de artık te­sel­li­yi ne varsa anı­lar­da, o ha­tı­ra­lar­da ara­yan, 
Sense çok­tan top­rak olmuş, 
O köhne me­za­rın­da boylu bo­yun­ca uza­nan.

Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 94