SON DAKİKA

Pazaryeri taşınıyor mu?          Karasu Ortaokulu 56 Mezunları iftarda buluştu          Karasu TEOG'da il ikincisi oldu          CHP'nin iptal başvurusu reddedildi          İzinsiz kazıya suçüstü          Eyüp Bey Karasu'yu çok sevdi!          Selçuk Kadı anıldı          Selçuk Kadı'yı anıyoruz          Anket         


Bugün: 19.08.2018

ANNELER GÜNÜ KUTLU MU?


   “Annem benim için çok çabaladı Özden Hanım. Okumamı çok ister, hep “oku da kendini kurtar” derdi. Ben okumaya çok hevesli değildim, çok çalışmak ve üniversiteye gitmek istemiyordum. Ama annem hep üstüme geldi. Ders çalışmıyorum diye beni döverdi. Sonunda karşıma çıkan ilk erkekle kaçtım.”
   “Annemi düşününce aklıma loş bir oda ve mırıltılı konuşma sesi gelir. Annem hep hastaydı ama nesi olduğunu bilmezdik. Ben en küçük olduğum için pek 
anlamıyordum ama abimle ablam hep öfkeli ve hırçın olurlardı. Annem ondan ne istesem “ablana söyle” derdi. Anneme hep hasret yaşadım aslında. Vardı ama yok gibiydi.”
   “Anne ben 3 yaşındayken ölmüş. Babaannemle büyüdüm. Babam ortalarda yoktu. Liseye başlayınca iyice yaşlanan babaannem ve dedem beni devlet yurduna verdi. Yurtta anne babası yaşayan çocuklar da vardı. Çok şaşırmıştım. Yaşayan bir anne çocuğunu niye yurda verir ki?”
   “Annem iyi kadındı ama çok zayıftı. Babam bizi döverken annem ağlardı, vurma çocuklara diye yalvarırdı ama bir gün bile bize siper olmadı, olamadı, ona şimdi acıyorum ama çocukken çok kızıyordum. Ben çocuğuma ne vurur ne de kimseye vurdurturum.”
   “Anneler günü geldi yine. Her yerde anne güzellemeleri. Bense anne olmak istemiyorum ve bu yüzden suçlanıyorum. Bir çocuk doğurmaya ve onu büyütmek için çırpınmaya mecbur muyum? Siz söyleyin Özden Hanım, anne olmamayı, sadece kadın kimliğimle yaşamayı tercih edemez miyim?”
   “Annemle eşim arasında kalıyorum. Annemin abarttığını biliyorum, eşim ağzıyla kuş tutsa yaranamıyor ama annem de yaşlı artık, onu evden atamam ki. Annem biraz uyumlu olmayı denese, her zaman eşimi eleştirmese…”
   “İşte böyle Özden Hanım. Annemin borazanı olmaktan vazgeçince, babamın neler çektiğini anladım, annemi yenemeyince susmuş meğer. Annem kendini mutsuz etmekle kalmamış, bizi de tüketmiş. Beni babamdan mahrum etmiş.    
   “Evet evet biliyorum bu yazdıklarımın hiçbiri sizin anneniz değil. Sizin anneniz hep sizin için yaşadı. Hem çalıştı hem evle ilgilendi hem de sizin ve kardeşlerinizin ihtiyaçlarını giderdi. O kadar fedakardı ki babanızı da bir çocuk gibi idare ederdi, ona hiç iş bırakmaz, her şeyi hallederdi.  Sizin anneniz sizi hiç dövmedi ya da az dövdü. Sizin anneniz bir melek, cadı olan başka anneler...
   Anneler de insandır oysa ve anne olmak doğanın bir parçası olmaktan kaynaklanır. Yani yaşamdaki rollerimizden sadece biridir. Anne olmak için doğurmanız gerekmez, doğurdunuz diye de anne olmazsınız.
   Annelik öğrenilir ve öğretilir. 

Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 392