• Ana Sayfa
  • »
  • Çocuğunuzun İhtiyaçlarını Gidermeden Ondan Başarı Beklemeyin

Çocuğunuzun İhtiyaçlarını Gidermeden Ondan Başarı Beklemeyin


   Ya­zı­mın baş­lı­ğı size neler dü­şün­dür­dü acaba, ih­ti­yaç der­ken ak­lı­nı­za neler geldi? Kalem kağıt, def­ter kitap, giysi, çanta gibi okul mal­ze­me­le­ri mi? Ye­me­si, uy­ku­su, sağ­lı­ğı gibi fi­zik­sel ih­ti­yaç­la­rı mı? Peki, ço­cu­ğun ba­şa­rı­lı ol­ma­sı için başka hangi ih­ti­yaç­la­rı­nın gi­de­ril­me­si ge­re­kir?
   İnsan bi­yo­lo­jik, psi­ko­lo­jik ve sos­yal ih­ti­yaç­la­rı olan bir can­lı­dır. Bi­yo­lo­jik ih­ti­yaç­la­rı gi­de­ril­dik­ten sonra bir ço­cu­ğun en temel ih­ti­ya­cı, tak­dir edil­me ve onay­lan­ma ih­ti­ya­cı­dır. Var­lı­ğı­nın de­ğer­li ve vaz­ge­çil­mez ol­du­ğu­nu an­la­mak, bunun kabul edil­di­ğin­den emin olmak ister. 
   Ço­cuk­lar ya­şa­mı keş­fe­de­rek, göz­le­ye­rek, ta­nı­ya­rak bü­yür­ler. Ba­şar­mak için ya­şa­maz­lar, ya­şa­mak için ba­şar­ma­yı de­ner­ler. Bu yüz­den de ih­ti­yaç­la­rı gi­de­ril­di­ği sü­re­ce, ba­şa­rı­lı ol­ma­ma­la­rı için bir neden yok­tur. 
   Ço­cuk­lar yeni bir şey yap­ma­yı de­ner­ken çev­re­de­ki ye­tiş­kin­le­re doğru bir bakış atar­lar; izin ve­ri­lecek mi yoksa en­gel­le­necek mi? Yeni bir şey keş­fet­ti­ğin­de hemen gös­ter­mek is­ter­ler; tak­dir edi­lecek mi yoksa önem­sen­me­yecek mi? Ba­şar­mak için bir ço­cu­ğun ih­ti­ya­cı olan şey, “ya­pa­bi­lir­sin, hadi gay­ret et” me­sa­jı­dır. Di­ye­lim ki ol­ma­dı, o zaman da kabul ve onay­lan­ma­ya ih­ti­ya­cı var, “böyle de iyi­sin, is­ter­sen ye­ni­den de­ne­ye­bi­lir­sin, seni her ko­şul­da se­vi­yo­ruz, sa­de­ce var ol­du­ğun için, bi­zim­le ol­du­ğun için se­vi­yo­ruz” de­di­ği­ni­zi duy­ma­ya, an­la­ma­ya muh­taç… İşte o zaman bek­le­ye­cek­si­niz ba­şar­ma­sı­nı, ça­ba­la­ma­sı­nı, he­ves­len­me­si­ni… Böyle ya­pı­yor mu­su­nuz?   Yoksa siz de, ço­ğun­luk­la ba­şa­rı­ya mo­ti­ve etmek adına “ya­pa­maz­sın ki, yap da gö­re­lim”, “sen­den adam olmaz”, “sen kim ka­zan­mak kim”, “bak kar­de­şin ne kadar ba­şa­rı­lı” gibi cüm­le­ler mi ku­ru­yor­su­nuz? 
   Ço­cuk­la­rı­nı­zın duy­gu­sal ih­ti­yaç­la­rı­nı ihmal et­me­yin. Ken­di­ni bi­ri­cik, de­ğer­li, se­vi­len ve öz­le­nen bir kişi ola­rak his­set­mek, duy­gu­la­rın­dan ötürü suç­lu­luk ve utanç duy­ma­dan bü­yü­mek her ço­cu­ğun hak­kı­dır. 
   He­pi­miz, ye­tiş­kin ya­şı­mız­da da ben­zer ih­ti­yaç­la­rı his­set­me­ye devam et­mi­yor muyuz? Kim tak­dir edil­mek­ten, yap­tık­la­rı et­tik­le­riy­le ko­şul­suz kabul gör­mek­ten, ken­di­si­ne ina­nıl­ma­sın­dan hoş­lan­maz ki? Ben hoş­la­nı­yo­rum ve daha da faz­la­sı­nı ba­şar­mak, ça­ba­la­mak için gü­dü­le­ni­yo­rum. Ço­cuk­lar bu des­tek­le bü­yür­ler­se, ken­di­le­ri de baş­ka­la­rı­na ak­ta­rır­lar. Hayat böyle böyle gü­zel­le­şir.
  Bana ina­nı­yor mu­su­nuz?
Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 1666