SON DAKİKA

Pazaryeri taşınıyor mu?          Karasu Ortaokulu 56 Mezunları iftarda buluştu          Karasu TEOG'da il ikincisi oldu          CHP'nin iptal başvurusu reddedildi          İzinsiz kazıya suçüstü          Eyüp Bey Karasu'yu çok sevdi!          Selçuk Kadı anıldı          Selçuk Kadı'yı anıyoruz          Anket         


Bugün: 19.01.2018

İNSAN DEĞİŞEBİLİR Mİ?


Nasıl birisiniz?  Olumlu yanlarınızla, olumsuz yanlarınızla, değiştirmek istediğiniz ve asla vazgeçmek istemediğiniz huylarınızla kendinizi nasıl tanımlarsınız? Neleri değiştirmeye ihtiyacınız var? Değiştirmek istediğiniz şey kişiliğiniz mi yoksa davranışlarınız mı? Bu ikisinin birbirinden farkı ne? Siz ne düşünüyorsunuz, sizce insanlar değişebilir mi?
Daha dünyaya gözlerimizi açmadan başlar kişiliğimizin gelişimi. Bir bebeğin anne karnında oluşumu sürecinde anne ve babadan getirdiği genetik özellikler, kişiliğin oluşumunun temelleridir. Doğumla beraber,  çevresel etkenler de devreye girer. Çevre, çocuğun kendi dışındaki tüm etkileşimleridir, anne-babası, içinde büyüdüğü ev, sokak, şehir, edindiği kültür… Böylece, çevreyle genetik yapımızın etkileşimi sonucu kişiliğimiz gelişir. 
Her insan içinde bulunduğu aile ve çevresiyle birlikte büyür ama birebir onları taklit ederek yaşamaz. Düşünce ve davranışlarıyla anne-babasına hiç benzemeyen pek çok çocuk olabileceği gibi, yetişkinliğinde ailesinin benzeri bir hayatı yaşayan çocuklar da  büyür evlerde.  Aynı anne babayla büyüyen iki kardeş de birbirinden tamamen farklı  kişilik özelliğine sahip olabilir. 
Peki, bu bilgiler, insanın değişebilirliği hakkında bize ne söylüyor? Doğduğumuz ve olduğumuz gibi yaşamak zorunda mıyız? İnsan yedisinde neyse yetmişinde de o mudur? Can çıkmadan huy çıkmaz mı sahiden?
Bu sorulara yüzde yüz kesin cevap veremeyiz. Ama araştırmalar gösteriyor ki, insan “isterse” değişebilir. Çocukluğunda yaşamın anlamı veya insanın davranışı hakkında aldığımız kararlara göre, yetişkinlik döneminde olaylara tepkiler veririz. Düşünün şimdi, ilk karşılaştığınız öğretmen size kendimizi nasıl hissettirmişti? Saygın, değerli, yeterli bir öğrenci gibi mi, hiçbir şey bilmeyen yetersiz bir küçük çocuk gibi mi? Sizce, çocukken karşılaştığınız tutumlar, sizin yetişkinlikteki ilişkilerinize yansıyor mu? Peki, çocukken veremediğimiz tepkileri halen veremez miyiz? Şimdi bana değersizmişim gibi davranan birine “hayır, ben değerliyim, bana böyle davranmanı istemiyorum” diyemez miyim? Gerçekten engelim ne? Şimdi olanlar mı, yoksa benim geçmişten gelen inançlarım, algılarım mı?
İnsan, isterse değişebilir. Amaçlarını, neyi niçin yaptığını gözden geçirebilir. İlkelerinden vazgeçmeden de davranışlarını düzenleyebilir. 
Bir zamanlar size “çok konuşma”, “daha iyisini yap”, “kendini düşün” ya da “kimseyi üzme” demiş olabilirler, siz bu komutlara uyum sağlama kararı almış olabilirsiniz ama şimdi bir yetişkinsiniz ve kimseyi memnun etmek zorunda olmadan, kendi yaşam ilkelerinizi oluşturabilirsiniz. 
İsterseniz değişebilir ve kendiniz için dürüst, kendiniz için kararlı, kendiniz için neşeli veya kendiniz için güçlü  olmayı tercih edebilirsiniz. 
Bir yolunu bulacağınızdan eminim, isterseniz.
Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 1175