SON DAKİKA

Pazaryeri taşınıyor mu?          Karasu Ortaokulu 56 Mezunları iftarda buluştu          Karasu TEOG'da il ikincisi oldu          CHP'nin iptal başvurusu reddedildi          İzinsiz kazıya suçüstü          Eyüp Bey Karasu'yu çok sevdi!          Selçuk Kadı anıldı          Selçuk Kadı'yı anıyoruz          Anket         


Bugün: 25.06.2019
  • Ana Sayfa
  • »
  • İNSANLARLA İLETİŞİMİN NESİ ZOR?

İNSANLARLA İLETİŞİMİN NESİ ZOR?


İnsanlarla iletişimde sizi en çok ne zorlar? Hangi davranışlar, hangi düşünceler, hangi duygular sizi rahatsız eder? Günlük yaşamınızda sizi neler kızdırır? 
Bu soruyu kendime sordum. Beni bugünlerde en çok “genelleme” yapmak kızdırıyor. Kendini başkalarıyla bir tutmak ya da başkaları hakkında toptan yargılayıcı konuşmalar yapmak… 
Bu şekilde davranan insanların sorumluluk almadığını, herkesi aynı kefeye koyup gelişigüzel yorumlar yaptığını düşünüyorum. Ben de genelleme hatasına düşmemek için dikkat edeyim; bu şekilde davranan çok insan olduğuna inanıyorum. 
Bu kişiler kendilerinden “insan” diye söz ediyorlar,  “insan çekiniyor tabi haliyle” diyorlar, “ben çekiniyorum bu durumda” demek yerine… “insan böyle yapmak istemez ama bazen çaresiz kalıyor” diyorlar “ben çaresiz hissediyorum ve ne yapacağımı bilemiyorum” demek yerine… Başkalarından söz ederken de “insan biraz anlayışlı olur” diyorlar “bana daha nazik davranmanı bekliyorum” demek yerine… 
Kimi insanların kendisinden “biz” diye söz ettiğini de bilirsiniz, “biz insanları severiz” diyorlar, “ben insanları severim” demek yerine. Kendilerini “çoğul” ifade etmeyi seçiyorlar, bireyci davranmış gibi olmamak için, bireyselliklerini yadsıyarak…
Olayları, mekanları ya da davranışları açıklarken genelleme yapıyorlar, “eskiden insanlar daha paylaşımcıydı” diyorlar, “İstanbul`da yaşamak çok zor,  herkes çok mutsuz “ diyorlar, “erkekler her zaman bencil davranır” diyorlar, “bu yeni nesil çocuklar hiç laf dinlemiyor” diyorlar, “sen beni hiç sevmedin aslında” diyorlar… Her şeyi bir cümlede açıklıyorlar, çözümlüyorlar.
Böyle davranmamızın temelinde yatan bazı yaşantılarımız var. 
Bir açıklamaya göre, yanlış anlaşılmaktan korktuğumuz ya da kendimizi açıkça ortaya koymaya izinli olmadığımız için böyle davranıyoruz. Belki bir zamanlar birileri, anne-babamız, buyurgan bir akrabamız, bilirkişi bir öğretmenimiz bize bu yasakları koydu ve genellemeler yapmakta bize model oldu. O zamanlar farklı davranışları gözlemek ve tercih yapabilmek için yeterince büyümemiştik…
Ama artık böyle yapmasak… 
Öz bilincimizi kullanmak için çabalasak… 
Tane tane, özel özel, açık açık iletişim kursak… Kendimize inansak… 
Bunu yapmakta güçlük mü çekiyoruz? Yardım alsak… 
Yeni modeller arasak. Ne ararsak onu bulacağımızı hatırlasak…
 
 
Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 228