SON DAKİKA

Pazaryeri taşınıyor mu?          Karasu Ortaokulu 56 Mezunları iftarda buluştu          Karasu TEOG'da il ikincisi oldu          CHP'nin iptal başvurusu reddedildi          İzinsiz kazıya suçüstü          Eyüp Bey Karasu'yu çok sevdi!          Selçuk Kadı anıldı          Selçuk Kadı'yı anıyoruz          Anket         


Bugün: 21.10.2018

SINAV BOZGUNU KİMİN SORUNU?


   Benim lise öğ­ren­ci­li­ğim bun­dan 30 yıl ön­ce­sin­de kaldı. O za­man­lar li­se­ye git­mek, ne­re­dey­se üni­ver­si­te oku­mak kadar de­ğer­liy­di, lise me­zu­nu ola­rak da iş bu­la­bi­lir­di­niz, me­mu­ri­ye­te baş­la­ya­bi­lir­di­niz ve “oku­muş, yaz­mış kişi” ola­rak ta­nım­la­nır­dı­nız. Li­se­ye git­mek için sı­nav­la­ra gir­mez­di­niz, li­se­de sı­nıf­la­rı­nız ka­la­ba­lık ol­maz­dı, 3 ya da dört tür lise vardı se­çe­bi­le­ce­ği­niz. En çok ter­cih edi­len genel li­se­ler­di çünkü ora­dan üni­ver­si­te­ye devam etmek daha müm­kün­dü. Li­se­ye gi­de­ce­ği­miz için he­ye­can­la­nır­dık çünkü ço­cuk­luk­tan çıkıp “li­se­li kız­lar” ola­ca­ğı­mı­zı, bü­yü­dü­ğü­mü­zün ta­ma­men kabul edi­le­ce­ği­ni dü­şü­nür­dük. Ge­li­şim­sel ola­rak er­gen­lik dö­ne­min­dey­dik, ken­di­mi­zi ka­nıt­la­ma, fark edil­me, sevme, se­vil­me, ilgi görme, tak­dir edil­me ve en çok da ba­şar­ma ar­zu­la­rı­nı ta­şı­yor­duk. 
   Bir bu anı­la­rı dü­şü­nü­yo­rum bir de, geçen hafta so­nun­da ya­pı­lan lise giriş sı­na­vın­da ya­şa­nan­la­rı, şi­kâ­yet­le­ri, hu­zur­suz­luk­la­rı ve ta­ma­men mağ­dur olan ço­cuk­la­rı­mı­zı… Sı­na­vın amacı, ço­cuk­la­rı­mı­zı or­ta­okul­dan sonra oku­ya­cak­la­rı li­se­le­re, ba­şa­rı pu­an­la­rı­na göre yer­leş­tir­mek. Ya­pı­lan­lar ise, akıl­la, man­tık­la açık­la­nır gibi değil. Hangi öl­çü­te vu­rul­du­ğu belli ol­ma­yan bir “ni­te­lik­li okul” ta­nı­mıy­la okul­la­rı sı­nıf­la­ma­lar, sı­nav­lar­da daha önce hiç kar­şı­la­şıl­ma­yan soru tip­le­riy­le ço­cuk­la­rı şa­şırt­ma­ca­lar, okul­lar­da ders prog­ram­la­rı­nın sü­rek­li de­ğiş­me­si, eh­li­yet­siz yö­ne­ti­ci­le­rin yö­net­ti­ği okul­lar­da mut­suz öğ­ret­men­le­rin tü­ken­miş­li­ği ve daha nice so­run­lar… Hep­si­nin mağ­du­ru ise, öğ­ren­ci­ler… Li­se­ye git­mek için he­ye­can­la­nan değil, nef­ret edecek du­ru­ma gel­miş genç­ler…
    Sev­gi­li an­ne-ba­ba­lar, bu gi­di­şe dur di­ye­bi­lecek güç siz­si­niz. Çünkü hır­pa­la­nan, daha 13-14 ya­şın­da bir sı­na­va ha­zır­lan­ma­yı “var ol­ma-yok olma” iki­le­mi gibi ya­şa­yan, ger­gin ve ge­le­cek­te de büyük ola­sı­lık­la prob­lem­li bir ye­tiş­kin­li­ğe sahip ola­cak olan sizin ço­cu­ğu­nuz… Ço­cuk­la­rı­mı­zın ruh sağ­lı­ğın­dan, olum­lu kim­lik ge­li­şi­min­den, ken­di­le­ri­ni ye­ter­li ve de­ğer­li bir birey ola­rak his­set­me­le­rin­den daha önem­li ne ola­bi­lir ha­yat­ta?
    Sev­gi­li öğ­ret­men­ler, mes­le­ki bil­gi­le­ri­ni­zi, pe­da­go­jik for­mas­yo­nu­nu­zu hiçe sayıp sizi dik­ka­te al­ma­dan sü­rek­li de­ğiş­ti­ri­len sınav sis­te­mi ve ders müf­re­da­tı­na razı gel­mek zo­run­da de­ğil­si­niz. Mes­lek ör­güt­le­ri­niz var, bir­le­şip bu gi­di­şe iti­raz ede­bi­lir­si­niz. Ken­di­niz­de bu so­rum­lu­lu­ğu his­set­ti­ği­niz­de, o kadar çö­züm­süz ol­ma­dı­ğı­nı­zı gö­re­cek­si­niz. 
   Sev­gi­li psi­ko­lo­jik da­nış­man­lar, psi­ko­log­lar ve on­la­rın mes­lek ör­güt­le­ri, dav­ra­nış bi­lim­le­rin­de­ki araş­tır­ma­la­ra göre, ye­tiş­kin prob­lem­le­ri­nin te­me­lin­de, ge­li­şim sü­re­cin­de­ki trav­ma­lar, en­gel­len­me­ler, zor­lan­ma­lar yat­mı­yor mu? Ço­cuk­la­rın bu sınav ka­osun­da bo­ğu­lu­yor ol­ma­la­rı bizim mes­le­ki so­ru­nu­muz değil mi? Bizim gö­rev­le­ri­miz ara­sın­da ki­şi­le­rin ruh sağ­lı­ğı­nı ko­ru­yu­cu ön­lem­ler alın­ma­sı için ça­lış­mak da yer al­mı­yor mu? Bu ko­nu­yu sa­de­ce bir eği­tim so­ru­nu gibi gör­me­yip, en çok iti­ra­zı ruh sağ­lı­ğı mes­lek ele­man­la­rı­nın yap­ma­sı ge­rek­mez mi?
    Sorun sınav sis­te­min­de değil, suyu yavaş yavaş ısı­tı­lan ka­zan­da kas­la­rı­mız uyuş­tu­ğu için sıç­ra­yıp kur­tu­la­ma­yan biz kur­ba­ğa­lar­da di­yo­rum, ne der­si­niz? 
Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 115