SON DAKİKA

Pazaryeri taşınıyor mu?          Karasu Ortaokulu 56 Mezunları iftarda buluştu          Karasu TEOG'da il ikincisi oldu          CHP'nin iptal başvurusu reddedildi          İzinsiz kazıya suçüstü          Eyüp Bey Karasu'yu çok sevdi!          Selçuk Kadı anıldı          Selçuk Kadı'yı anıyoruz          Anket         


Bugün: 17.10.2018

UTANIYORUM...


İnsanlık tarihine 365 gün daha eklendi. 2016 yılına giriyoruz. Şimdi, 2015`i değerlendirme zamanı.
Bir yılı değerlendirmek için, duygularla bir özetleme yapmamız gerekirse, neler çıkardı acaba ortaya? 
Bana sorarsanız, insanlık tarihinin utanç sayfalarına eklemeler yapı-lan bir yıldı. Öyle çok şey için utanç duydum ki bu yıl. Olayları tek tek hatırlamak bile istemiyo-rum ama bana en çok kalan duygu bu oldu: Çocuklara ve bizden sonra yaşayacak insanlara karşı bir utanç. 
Neden mi? Daha önce hiç bu kadar çaresiz kaldığımı hissetme-miştim de ondan. Başkalarının acıları ve üzüntülerine ilişkin bir sorumluluk hissederim her za-man, kendi mutluluğumdan uta-ndığım olur, diğer insanların yoksunlukları karşısında. “Her koyun kendi bacağından asılır” diyemem pek. Öyle öğrenmiş, öyle öğütlenmişim: Sadece kendi-ni düşünme. Başkalarının derdine de deva olmaya çalış. Ne verirsen elinle, o gelir seninle…
Geçen bir yıl içinde, ülkemizde iki kez genel seçim yapıldı. İki kez, halk adına karar almaya yetkili milletvekilleri seçildi. Ülkemizin yönetimini sağlayacak olan Bakanlıklar, devletin çeşitli görev-lileri yeniden belirlendi. Siz bu gelişmeleri ne kadar izleyebiliyor-sunuz? Gündeminde ne var ülke-mizin? Türkiye`de doğup büyü-müş ve her yıl ülkesini ziyaret ederek bağlarını koparmamış olsa da, Amerika`da yaşamakta olan bilim adamı  Aziz Sancar`ın Nobel Ödülü almasının dışında neyle övündük? Kadın cinayetleri, şehit haberleri, savaş çığırtkanlıkları, çocuk ölümleri, işsizlik, pahalılık mı azaldı? Gençler daha mı mutlu ve umutlu?   
Bana  sorarsanız, gitgide kararan bu tablodan suçluluk duyması gerekenler, durumu umursamıyor ve biz bu durumdan utanç duymaya devam ediyoruz. İnsanlığımızdan, vicdanımızdan, çocuklarımızdan utanıyoruz. “İnsanda biraz utanma olacak” deriz yüzsüzlük yapan kişilere. Utanmak, taşınması zor bir duygu iken, bir erdem oldu, bu kadar ikiyüzlülük, bencillik, küstahlık ve kötülük karşısında. 
Utanç, suçluluk duyduğumuz zaman ortaya çıkar. Peki, suçlu muyuz gerçekten? Neyi eksik yapıyoruz? Bizim hatamız var mı?
Sanırım var, hatamız, eksiğimiz, kusurumuz var. Bizim başımıza gelene kadar, haksızlıklara ve aksaklıklara göz yumuyorsak, işin kolayına kaçıyor ve günü geçir-mekle yetiniyorsak, suçumuz var. 
2015`i geride bırakırken, kendi muhasebenizi yapın: Çocukla-rımla, ailemle, çevremdekilerle ilgili, daha nitelikli yaşama adına neler yapabilirdim? Daha fazla çalışarak, daha fazla severek, olan bitenleri anlamak için gözümü kulağımı daha fazla açarak yaşamaya ihtiyacım var mı? Çocuklarım ilerde benden neyin hesabını sorabilirler? Korkuyor muyum? Neyden korkuyorum? Gerçekten korkmam gerekiyor mu yoksa ben mi korkular üretiyorum?
Ülkemizde savaş var, ne yazık ki var. Beyaz bayraklar savaşta kullanılır. Bu savaşı bitirmeyenlerin, bu savaşı sürdürerek “halkını” kurtaracak-larını sananların hatalarının bedelini, bugün bu ülkenin her yerinde “suçsuz” insanlar ödüyor. Utanıyorum.

Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 638