SON DAKİKA

Pazaryeri taşınıyor mu?          Karasu Ortaokulu 56 Mezunları iftarda buluştu          Karasu TEOG'da il ikincisi oldu          CHP'nin iptal başvurusu reddedildi          İzinsiz kazıya suçüstü          Eyüp Bey Karasu'yu çok sevdi!          Selçuk Kadı anıldı          Selçuk Kadı'yı anıyoruz          Anket         


Bugün: 23.10.2018
  • Ana Sayfa
  • »
  • Benim modelliğime ihtiyaç yok

Benim modelliğime ihtiyaç yok

ANILARLA ATATÜRK

      İbrahim Çallı Atatürk ile karşılaşır ve kendisine

    T ürk milletinin gönlündeki Mustafa Kemal’in  portresini yapmama izin verir misiniz? Paşam? Der.

    Atatürk de: Mademki gönüllerde yaşayan Mustafa Kemal’in portresini istiyorsun, benim modelliğime ihtiyacın yok! Cevabını verir,

                                                                                                  (Toker, Metin, Emekliye Ayrılan Çallı’nın Hayatı)

Nerede bu üçünün atları

     Kendisine eşlik eden ünlü ressamımız İbrahim Çallı ile birlikte Maarif Vekaleti’nin çatısı altında düzenlenen “Türk İnkılap Sergisi”ni gezen Atatürk, heyecanını ve memnunluğunu gizlemedi.

      Eserleri saatlerce, birer birer inceledi. En çok dikkatini çeken gene bir İbrahim Çallı tablosu idi. “İstiklal Harbi’nde Vatan Müdafaasına Koşan Zeybekler” isimli, 1,87x1,57 boyutlarındaki tabloda dört zeybek, onları uğurlayan üç kadın ve bir at var, zeybeklerden biri oturuyor. Geride de yemyeşil dağlar uzanıyor.

 

Atatürk Çallı’ya takılmadan edememiş:

Efe hiç böyle örtü üzerine oturur mu?

Haklısınız Paşam. Ama ben gene Ege’nin eşsiz motiflerini kilimle göstermek istedim.

Atatürk gülmüş. Sonra bir atın yanında dört efenin bulunması da dikkatini çekmiş. Gene sormuş:

Nerede bu üçünün atları?

Çallı cevap vermiş:

Dağın arkasında Paşam otluyorlar!...

Bu cevap Atatürk’ün pek hoşuna gitmiş.

                                                                                                         (Özgü, Melahat, Atatürk Sergi ve Müze’de)

Bir Fotoğrafa

Karşımdasın işte... 
Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni. 
Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim. 
Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim. 
Tıkandığım o an, 
Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte, 
Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim. 
Ellerim boşlukta, ben darda kaldım. 
Ellerim buz gibi, ben harda kaldım. 
Bir senfoni vardı kulağımda çalınan, 
bitti artık hepsi... 

Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme. 
Bakış açım belli oldu yine. 
Geride kalan, ardından bakar gidenlerin. 
Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim. 
Dağlara çarptım her esişimde. 
Yollara küfrettim her gidişinde. 

Demiştim sana hatırlarsan: 
“Önemli olan ‘zamana bırakmak’ değil, 
‘zamanla bırakmamak’tır..” 
Şimdi bana, geçen o zamanın 
Unutulmaz sancısı kalır 
Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim? 
Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...
       

                                                                      Nazım Hikmet                                                         

Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 189